Bjarmahlíð tekur þátt í Landssamráðsfundi um aðgerðir gegn ofbeldi á Íslandi

Birna teymisstýra og Karen ráðgjafi á Landssamráðsfundi um aðgerðir gegn ofbeldi á Íslandi

Þann 4. mars síðastliðinn tók Bjarmahlíð þátt í landssamráðsfundi ríkislögreglustjóra og félags- og húsnæðismálaráðuneytisins um aðgerðir gegn ofbeldi á Íslandi. Fundurinn var opinn öllum sem láta sig málaflokkinn varða, en sérstaklega ætlaður fulltrúum ríkis og sveitarfélaga, frjálsra félagasamtaka, rannsóknastofnana og annarra sem starfa að málefnum tengdum ofbeldi.

Markmið fundarins var að efla þverfaglegt samstarf og stuðla að aukinni þekkingarmiðlun um forvarnir, viðbrögð og meðferð ofbeldismála. Í brennidepli var sjónarhorn þolenda og mikilvægi þess að þróa úrræði sem styðja við bata þeirra, auk þess sem fjallað var um leiðir til að ná til gerenda og styðja þá til varanlegrar hegðunarbreytingar.

Á fundinum voru flutt fjölmörg erindi þar sem varpað var ljósi á ólíka þætti ofbeldis, stöðu mála og nýjustu þekkingu á sviðinu. Að loknum erindum gátu þátttakendur valið á milli fjögurra vinnustofa þar sem unnið var nánar með tiltekin málefni. Birna Guðrún, teymisstýra Bjarmahlíðar, tók þátt mikilvægri vinnustofu um þverfaglega þjónustu við þolendur ofbeldis. Þar kynnti hún, ásamt teymisstýrum annarra þolendamiðstöðva á Íslandi, starfsemi og hlutverk miðstöðvanna og vöktu þær athygli á stöðu mála og þeim áskorunum sem blasa við í þjónustu við þolendur.

Karen, ráðgjafi hjá Bjarmahlíð, fór á milli vinnustofa og fékk þar innsýn í fjölbreytt og mikilvæg málefni, þar á meðal heimilisofbeldi á landsbyggðinni, ofbeldi gegn eldra fólki og stöðu drengja og karla sem þolenda ofbeldis. Sú þekking nýtist í áframhaldandi þróun þjónustu og stuðnings við ólíka hópa þolenda hjá Bjarmahlíð.

Niðurstaða vinnustofu – Þolendamiðstöðvar á Íslandi

Ein helsta áskorun þolendamiðstöðvanna er ótryggt fjármagn sem skapar óstöðugt vinnuumhverfi og ógnar samfellu í þjónustu.

Lögð var rík áhersla á að stöðugt og öruggt fjármagn sé forsenda þess að tryggja öryggi og aðgengi þolenda að þjónustu, viðhalda faglegu og reynslumiklu starfsfólki og skapa heilbrigt vinnuumhverfi. Þá er slík fjármögnun lykilatriði til að efla þróun þjónustu, tryggja endurmenntun fagfólks og styrkja þverfaglegt samstarf við aðra aðila kerfisins.

Óstöðug fjármögnun getur haft víðtæk áhrif, bæði á gæði þjónustunnar og getu samfélagsins til að bregðast við ofbeldi. Aftur á móti felst verulegur samfélagslegur ávinningur í því að tryggja rekstraröryggi þolendamiðstöðva, þar sem það styður við bata þolenda og dregur úr líkum á endurteknum brotum.

Í grunninn snýst málið um að tryggja að fólk sem verður fyrir ofbeldi hafi aðgang að áreiðanlegri, faglegri og samfelldri þjónustu þegar hún skiptir mestu máli. Tryggt rekstrarumhverfi er því ekki valkostur heldur nauðsyn.